സാന്നിധ്യമാണ് ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം

തിരക്കിട്ട ജീവിതത്തിൽ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് സമയം നൽകേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം ഒരു അച്ഛന്റെ ഹൃദയഭേദകമായ കഥയിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാം. സാന്നിധ്യമാണ് ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം.

പാർക്കിലെ ആ അച്ഛൻ

സായാഹ്നത്തിലെ പാർക്കിൽ, രണ്ടോ മൂന്നോ വയസ്സുകാരിയായ മകളോടൊപ്പം ചിരിച്ചും കളിച്ചുമിരിക്കുകയായിരുന്നു ഒരച്ഛൻ. ഊഞ്ഞാലാടിയും, കളിസ്ഥലത്ത് ഓടിച്ചാടിയും ആ കുരുന്ന് സന്തോഷം കണ്ടെത്തി. മകളുടെ കിലുകിലാരവവും ആനന്ദവും കണ്ട് ആ അച്ഛൻ്റെ മനസ്സു നിറഞ്ഞു. നേരം ഒരുപാടായപ്പോൾ “ഇനി മതി മോളേ, നമുക്ക് വീട്ടിൽ പോകാം” എന്ന് പലവട്ടം വിളിച്ചിട്ടും അവൾ കളി നിർത്തിയില്ല. എന്നിട്ടും പരിഭവമില്ലാതെ, ക്ഷമയോടെ സമയം നീട്ടിക്കൊടുത്ത് ആ അച്ഛൻ അവൾക്കൊപ്പം ഇരുന്നു.

അത് കണ്ടിരുന്ന മറ്റൊരാൾ അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ വല്ലാത്ത ക്ഷമയുള്ള അച്ഛനാണ് കേട്ടോ. പൊതുവെ നമ്മൾ ആണുങ്ങൾക്ക് ഇങ്ങനെയൊന്നും ക്ഷമിച്ചിരിക്കാൻ കഴിയാറില്ല.”

ആ അച്ഛൻ ചെറുതായൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. മറുപടിയായി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഏതൊരാളുടെയും ഹൃദയത്തിൽ തൊടുന്നതായിരുന്നു: “ഞാനും ഒരിക്കൽ താങ്കൾ പറഞ്ഞ രീതിയിലുള്ള ഒരു അച്ഛനായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ ക്ഷമിച്ചിരിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചത് എൻ്റെ മോനാണ്… തീരെ ക്ഷമയില്ലാതിരുന്ന എനിക്ക് പലതും പഠിപ്പിച്ചുതന്ന് അവൻ പോയി…”

“പോയെന്നോ? എങ്ങോട്ട്?” ചോദ്യം കേട്ടതും ആ അച്ഛൻ്റെ പുഞ്ചിരി മാഞ്ഞു. മുഖം പെട്ടെന്ന് മങ്ങി. പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ അദ്ദേഹം തുടർന്നു: “അവൻ മരിച്ചുപോയി… ഈ റോഡിലൂടെ സൈക്കിളോടിച്ചു പോവുകയായിരുന്നു. എതിരെ വന്ന ലോറിയിടിച്ച് മരിച്ചു. അവന് വെറും പതിനൊന്ന് വയസ്സായിരുന്നു. അവൻ്റെ കൂടെയിരിക്കാൻ ഒട്ടും സമയം കാണാത്തൊരു അച്ഛനായിരുന്നു ഞാൻ. ഓരോ തിരക്കും പറഞ്ഞ് ഞാനോടി നടന്നു. എൻ്റെ കുട്ടിയുടെ സന്തോഷങ്ങൾക്കൊന്നും പ്രാധാന്യം കൊടുത്തില്ല. അവന് നൽകാതെ പിശുക്കി വെച്ച സമയത്തെയോർത്ത് ദുഃഖിക്കുകയല്ലാതെ എന്തുചെയ്യാൻ… ഞാനിപ്പോൾ അതെല്ലാം തിരുത്തുകയാണ്. അഞ്ച് മിനിട്ടുകൂടി കളിക്കട്ടേയെന്ന് എൻ്റെ മോൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ സത്യത്തിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമാണ്. അത്രയും നേരം കളിക്കാമല്ലോ എന്നാണവൾ ചിന്തിക്കുന്നത്. പക്ഷേ, അത്രയും നേരം അവളുടെ കളി കണ്ടിരിക്കാമല്ലോ എന്നാണ് ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നത്…”

സാന്നിധ്യമാണ് ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം

ഈ അച്ഛൻ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് സാന്നിധ്യത്തിന്റെ മൂല്യമാണ്. നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് നൽകാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം അവർക്ക് കൂടെയുണ്ടെന്നുള്ള ഉറപ്പാണ്. കണ്ടും കേട്ടും കെട്ടിപ്പിടിച്ചും കൂടെയിരിക്കുന്ന നേരത്തേക്കാൾ വിലയുള്ളതൊന്നും ഈ ലോകത്തിലില്ല. തിരക്കിനിടയിൽ, നാളേക്ക് മാറ്റിവെക്കുന്ന പല കാര്യങ്ങളും ഒരുപക്ഷേ നമുക്ക് പിന്നീട് ഒരിക്കലും ചെയ്യാൻ സാധിക്കാതെ വരും. നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ സമയത്തെക്കുറിച്ച് പിന്നീട് വിലപിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല.

ഇന്ന് നമ്മുക്ക് ഒപ്പമായിരിക്കാൻ ഒരുമിച്ചാകേണ്ട കാര്യം പോലുമില്ല. ഒരു ചാറ്റിനപ്പുറം, ഒരു ഫോൺകോളിനിപ്പുറം എത്ര ദൂരെനിന്നും വാക്കിന്റെ പുതപ്പിട്ടുകൊടുക്കാൻ കഴിയും. സ്നേഹത്തണുപ്പിൽ തലോടാനാകും. എന്നിട്ടും അതിനൊക്കെ നമ്മൾ എത്രയോ പിശുക്ക് കാണിക്കുന്നു! സാങ്കേതികവിദ്യ ഇത്രയധികം വളർന്നിട്ടും, സ്നേഹബന്ധങ്ങൾ നിലനിർത്തുന്നതിൽ നമ്മൾ ചിലപ്പോൾ പിന്നോട്ട് പോകുന്നു.

ബന്ധങ്ങൾ: ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത്

ഈ ചെറിയ ആയുഷ്കാലം, നമുക്ക് കൈവന്ന ബന്ധങ്ങളാണ് മറ്റെന്തിനേക്കാളും മൂല്യമുള്ളത്. കേട്ടിരിക്കാൻ ഒരാളെ കുറച്ചൊന്നുമല്ല നമുക്കാവശ്യം. മനുഷ്യരേക്കാൾ ആഴമേറിയ മറ്റൊരു കഥാപുസ്തകവുമില്ലെന്ന് കേട്ടിരിക്കുമ്പോൾ അറിയാം. “കരയല്ലേ, ഞാൻ കൂടെയുണ്ടല്ലോ” എന്നൊരു വാക്ക് ഏത് ദുഃഖത്തിൻ്റെയും ചൂടാറ്റിത്തരും.

ഇനി ഒരു നിമിഷം പാഴാക്കാതെ, നിങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് നിങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യവും സ്നേഹവും നൽകുക. നാളെയെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് ഉറപ്പില്ലാത്ത ഈ ജീവിതത്തിൽ, ഇന്നത്തെ ഓരോ നിമിഷവും വിലപ്പെട്ടതാണ്.

നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ സാന്നിധ്യത്തിൻ്റെ പ്രാധാന്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ?