മെഴുകുതിരി കെട്ടപ്പോഴാണ് നിലാവ് കണ്ടത്! 🕯️🌕

🌿പ്രഭാത ചിന്തകൾ – അറിവിന്റെ വാതിലുകൾ തുറക്കാൻ🌿

മഹാകവി രവീന്ദ്രനാഥ ടാഗോറിന് വള്ളത്തിലുള്ള യാത്രയും താമസവും വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ശാന്തമായ കായലിലൂടെയുള്ള ആ യാത്രകളിൽ നിന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പല വിശ്വപ്രസിദ്ധമായ കവിതകളും ജനിച്ചത്.

ഒരു രാത്രി, വള്ളത്തിലിരുന്ന് മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ അദ്ദേഹം എഴുതുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് വീശിയടിച്ച ഒരു ഇളംകാറ്റിൽ മെഴുകുതിരി നാളം കെട്ടുപോയി. ചുറ്റും ഇരുട്ട് പരന്നു.

എന്നാൽ, ആ നിമിഷം ടാഗോർ കണ്ടത് അദ്ഭുതകരമായ മറ്റൊരു കാഴ്ചയായിരുന്നു! മെഴുകുതിരിയുടെ ചെറിയ വെളിച്ചം ഇല്ലാതായപ്പോൾ, വള്ളത്തിന് ചുറ്റും പരന്നൊഴുകുന്ന നിലാവിന്റെ മനോഹരമായ പ്രകാശവും, ജലപ്പരപ്പിലെ അതിന്റെ പ്രതിബിംബവും അദ്ദേഹത്തിന് വ്യക്തമായി കാണാനായി.

അപ്പോഴാണ് ടാഗോറിന് ആ വലിയ തിരിച്ചറിവുണ്ടായത്:
“ഇത്രയും നേരം ആ മനോഹരമായ നിലാവിനെ കാണുന്നതിന് എനിക്ക് തടസ്സമായി നിന്നത്, ഞാൻ തന്നെ കത്തിച്ചുവെച്ച ആ മെഴുകുതിരി വെളിച്ചമായിരുന്നു!”

ജീവിതപാഠം:

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഇത് വലിയൊരു സത്യമാണ്. ചെറിയ ചെറിയ നേട്ടങ്ങളും അറിവുകളും നമ്മൾ മുറുകെ പിടിക്കുമ്പോൾ, അതിനേക്കാൾ വലിയ മഹത്തരമായ പലതും നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെടുന്നു.

• താൻ വലിയ പണ്ഡിതനാണെന്ന അഹങ്കാരം (Ego) മനസ്സിലുള്ളടത്തോളം കാലം, പുതിയ അറിവുകൾ നേടാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല.

• “എനിക്ക് എല്ലാം അറിയാം” എന്ന ചിന്തയാണ് അറിവിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രു.

• തന്റെ അറിവ് ഒന്നുമല്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നവർക്ക് മാത്രമേ കൂടുതൽ വിജ്ഞാനം ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയൂ.

മെഴുകുതിരി വെളിച്ചം പോലെയാണ് നമ്മുടെ ‘ഞാൻ’ എന്ന ഭാവം. ആ ചെറിയ വെളിച്ചം ഊതിക്കെടുത്തിയാലേ, അറിവിന്റെയും വിജയത്തിന്റെയും വലിയ നിലാവെളിച്ചം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരൂ. സ്വയം പുകഴ്ത്താതെ, വിനയത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നവർക്ക് ലോകം മുഴുവൻ കീഴടക്കാൻ സാധിക്കും.

ഇന്നത്തെ ദിവസം നമുക്ക് സ്വയം ചോദിക്കാം: “എന്റെ വളർച്ചയെ തടയുന്ന ഏത് മെഴുകുതിരി വെളിച്ചമാണ് ഞാൻ ഇപ്പോഴും മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്?”

നല്ലൊരു ദിനം നേരുന്നു!